""Kapitalizm"i Alt Çevirmek (Huang Zheng) Not: Bu, Huang Zheng'in yirmili yaşlarındayken düşüncesidir ve bu düşünce sayesinde Pinduoduo'yu kurdu, Pinduoduo bu sistematik düşüncenin doruk noktasıdır, bunu anlamak Pinduoduo'yu anlayabilir ve ancak o zaman Pinduoduo'nun e-ticaretin sonlandırması olacağına inanacağım - ister çevrimiçi Amazon ister çevrimdışı Wal-Mart olsun, aynı şeydir. Buffett takdire şayan bir kapitalist, saf bir kapitalist. Tüm kariyeri, bileşik faizin meyvelerinin tadını çıkarmak için yorulmak, özveri ve mantıklı bir şekilde para akdırmak olarak tanımlanabilir. Onlarca yıl boyunca aynı sadeliği ve kolay olmayan saflığı tekrarlayan hissedarlara yazdığı mektupları okumayı seviyorum. İmparatorluğunda bir eli sigorta, diğer eli yatırım; Bir yandan, risklere direnme yeteneğini satar, para toplar ve parayı bileşik faiz üretebilen hendekli bir meyve bahçesine koyar. Resmi hesabı yazmaya başladığımda, sigorta hakkında bir makale yazmak istiyordum ve başlığı "Sigorta, Kapitalizmin En Ulkusu" idi. Kabaca olarak, sigorta çok ilginçtir ve kapitalizmi yansıtır. "Zenginler" sermayeye ve "çok paraya" sahiptir, bu yüzden risklere karşı güçlü bir direniş yetenekleri vardır; "Fakir" ve "az para" risklere karşı direnç gösterme konusunda zayıf bir yetkiye sahiptir. Yani "fakirler" bu risk direncini "zenginlerden" satın almalı. Sigorta birçok kişi için gerçekten ihtiyaç duyulsa da, ona daha istikrarlı bir hayat, en azından daha istikrarlı bir ruh hali sağlar. Ama sonuçta, sigorta, zenginlerden zenginlere servetin transferini daha da teşvik eder; bunun kapitalizmin nihai noktası olduğunu çünkü sermayenin gücünü daha da artırır. "Zengin = daha güvenli" de sigorta yoluyla gerçekleşir. Piyasa son derece verimli ve rahatsa, yasa sermayenin ve bileşik faizin meşruiyetini garanti ederse, zenginlerin daha zengin olması, yoksulların ise daha da fakir olması muhtemeldir. Buffett'ın takdire şayan ve hatta büyük olarak andırılabilir olmasının sebebi şudur: Hepsi sermaye oyununu aşırıya kadar oynayabilen çok yetenekli bir kapitalist değil; Ayrıca paranın bir son olmadığını açıkça bilen çok hoş bir insandır. Bir yandan, sermaye oyununun getirdiği neşeyden keyif aldı, diğer yandan ise paranın çoğunu kendisinden genç olan Bill Gates'e akıllıca bağışladı ve servetin yeniden dağıtımını tamamlaması için Gates'i görevden aldı. Aynı zamanda, diğer zenginleri para bağışlamaları için eleştirmekten, devletin zenginlerden vergi artırmasını savunmaktan ve mekanizmadan daha fazla servet yeniden dağıtımı yapmaktan çekinmiyor. (İlginç bir şekilde, Buffett'ın babası Cumhuriyetçi bir kongre üyesidir ve Buffett'ın mevcut girişimlerinin hiçbiri Cumhuriyetçi fikir gibi görünmüyor.) ） Kapitalist Amerika'da, sigorta ve sermaye biriktirme oyunundan zevk alan ve paranın yükünü nazikçe Bill Gates'e veren sihirli bir Buffett doğdu. Bu çok akıllıca, kapitalistlerin kapitalist bir ortamda mutluluk bulmasının en basit ve en kolay yolu muhtemelen bu. Para önce birikiyor, sonra dağıtılıyor ve bu döngüde Buffett ağırlıklı olarak ilk yarıya odaklanıyor. "Post-kapitalist" dönemde, paranın etkin yeniden dağıtımının biriktiği kadar önemli olduğu varsayılır. Merak etmeden edemiyorum, sigorta ve bileşik faizi aynı şekilde kullanmak ya da sigorta ve bileşik faizi tersine çevirmek mümkün mü, böylece servet dağılımı daha eşit hale getirilebilir mi? Fakirlerin zenginlere "sigorta" satmasına izin veren bir mekanizma var mı, fakirler ise "yumuşak güçlerini", kendi iradelerini ve zenginlere karşı risklere direnme yeteneklerini satarak daha rafine geri bildirim elde edebiliyor ve paranın zenginlerden fakirlere daha kısa bir döngüyle geri akmasını sağlayabilir mi? Örneğin, yazın belirli bir tür bir küme ceket almayı düşünen bin kişi var, bir üreticiye ortak sipariş yazıyor ve geçen yılın fiyatıyla %10 depozito ödemeye razı. Bu durumda, fabrikanın onlara %30 indirim vermeye istekli olması çok muhtemel. Çünkü fabrika, ortak markalı siparişlerinden fabrikanın orijinal olarak sahip olmadığı belirli bir kesinlik seviyesi alıyor. Bu kesinlik, üretim planlarının en derinliklerinden faydalanma kolaylığına dönüştürülebilir ve ham madde satın alınırken de kesinliğe dönüşebilir. Fabrikalar, bu kesinliği üst ve destekleyici üreticilere fabrika maliyetlerini daha da azaltarak satabilirler. İşlem formu açısından, bu işlem bir grup insanın 3 yuan sınırlı süreli kupon almak için her biri 1 yuan harcaması gibidir ve fabrika bu kuponları sattığı için, üst ve destekleyici üreticilerden de benzer sınırlı süreli kuponları satın alabilir; örneğin 3.000 sınırlı süreli kupon almak için 1.000 yuan harcayarak satın alabilir. Eğer bu bin kişinin belirli bir kredi geçmişi varsa ve birlikte ortak sipariş verip isteklerini ifade ediyorlarsa ama depozito ödemeyeceklerse, fabrika onlara indirim vermeye razı mı? Sanırım muhtemelen evet, ama belki %30 değil, ama %8 sorun değil mi? Bu, fabrikanın kendi sınırlı süreli indirim kuponunu kullanarak sıradan tüketicilerden gelecekteki satın alımı garanti eden bir sigorta poliçesi satın alması gibidir. Daha fazla düşünürseniz, sıradan insanların isteklerini ve geleceğin kesinliğini pazarlaştırma, ürünleştirme ve para kazanma gibi birçok biçim var. Sistemin herkese pamuklu kıyafet alma isteklerini ifade etme fırsatı verdiğini varsayarsak, bu herkese pamuklu kıyafet kuponu vermek gibi (bu kupon birikmiş krediye değişmiş olabilir), peki bu kupon fabrikayı açan kapitalist için değerli mi? Burada fiyat nasıl belirlenir ve ikili işlemlere yönelik kısıtlamalar nelerdir? Buradaki özet, herkesin (fakir ve zengin) kendi dilekleri, ihtiyaçları ve geleceğin belirli bir noktası için planları konusunda genellikle diğerlerinden çok daha net olmasıdır. Ayrıca, her bireyin bu tür planlaması ve istekliliği ile bireyin belirli bir davranışın kesinliğini kavrayışı, talebi karşılamanın arz tarafı için genellikle değerlidir. Organizasyonel üretimdeki belirsizliği azaltabilir ve kaynak ile sermayenin daha verimli tahsisi sağlanmasına yardımcı olabilir. Bu nedenle, kapitalistler ve zenginler sıradan insanlardan ve yoksullardan bu tür ters sigorta almaya istekli olduğunu düşünüyorum. Bu tür ters sigorta, sıradan bir insanın kredi ve iradesini gerçekleştirebilir ve bu tür ters sigorta artık fakirlerin zengin kişilerden faiz ödemek için kredi ve para biriktirmesi değildir (borçlanma durumunda, fakirler borç aldıkları için faiz ödemek zorundadır). Bu nedenle, satın aldığı şeyler zenginlerin satın aldığından daha pahalıdır) ya da zenginler için hayat satın almak için para harcayabilir. Aksine, zenginler ve kapitalistler, üretken sermayelerinin tahsisinin kesinliğini satın almak için sıradan insanlara ve yoksullara para ödüyorlar. Önceki sigorta ve finansal kredi ürünlerinde, para yoksullardan zenginlere akar ve bu ters sigorta parası zenginlerden fakirlere akıyor ve burada niteliksel bir fark olmalı. Bir sonraki soru, herkesin (zengin ya da fakir) kendi iradesi ve davranışları konusunda özgüvenini nasıl üretken yapacağıdır; bunu nasıl standartlaştırıp bir indirim kuponu gibi dolaştırılır; iradeyi ifade etmek için formlar nasıl oluşturulur; bu deterministik teslimatı gerçekleştirecek ürünlerin nasıl oluşturulacağı; ve bu kesinliğin finansal ürünleşmesi ve para kazandırılması nasıl aktarılacağı. Ayrıca, bu tür bir belirlemenin ürünleşme sürecinin merkeziyetsizleştirilmesi (çünkü çok fazla senaryo ve durum vardır) ve bu nispeten merkeziyetsiz "deterministik ürün"ün üretim ve dolaşımında dolandırıcılıktan kaçınılması göz önünde bulundurulmalıdır; bu da iyi paranın kötü parayı dışarı çıkardığı olumlu bir döngü oluşturabilir. Blokzincirin bu tür bir "ters sigorta" için doğru zamanda doğup doğmadığını bilmiyorum......