《De omgekeerde "kapitalisme"》（Huang Zheng） Opmerking: Dit zijn de overpeinzingen van Huang Zheng toen hij meer dan 20 jaar oud was, en vanwege deze overpeinzingen richtte hij Pinduoduo op, dat de belichaming is van dit systeemdenken. Het begrijpen hiervan is essentieel om Pinduoduo te begrijpen en te geloven dat Pinduoduo de eindiger van e-commerce zal zijn - of het nu de online Amazon of de offline Walmart is, het maakt niet uit. Buffett is een bewonderenswaardige kapitalist, hij is een pure kapitalist. Zijn hele carrière kan worden beschreven als onvermoeibaar, gefocust en rationeel geld verplaatsen om te genieten van de vruchten van samengestelde rente. Ik hou ervan om zijn brieven aan aandeelhouders te lezen, die tientallen jaren dezelfde eenvoud herhalen, en de moeilijkheid van puurheid herhalen. In zijn rijk is er aan de ene kant verzekering en aan de andere kant investeringen; aan de ene kant verkoopt hij risicobestendigheid, terwijl hij geld verzamelt, en aan de andere kant plaatst hij dat geld in een fruitboomgaard met een verdedigingswal, die samengestelde rente kan genereren. In het begin, toen ik mijn openbare account begon, wilde ik heel graag een artikel over verzekeringen schrijven, met de titel "Verzekering, de ultieme uitdrukking van het kapitalisme". Wat ik ongeveer wilde zeggen, is dat verzekering erg interessant is en ook het kapitalisme goed weerspiegelt. "Rijken" hebben kapitaal en "veel geld", waardoor ze een sterke risicobestendigheid hebben; "armen" hebben "weinig geld" en een zwakke risicobestendigheid. Daarom moeten "armen" deze risicobestendigheid van "rijken" kopen. Hoewel verzekering inderdaad iets is dat veel mensen nodig hebben en hen een stabieler leven biedt, tenminste een meer gemoedelijke gemoedstoestand, bevordert het uiteindelijk de overdracht van rijkdom van de armen naar de rijken. Het is de ultieme uitdrukking van het kapitalisme omdat het de kracht van kapitaal verder vergroot. Het idee dat "rijk = veiliger" is ook door verzekering vercommercialiseerd. Als dit zo doorgaat, als de markt zeer efficiënt en ongehinderd is, en de wet de legitimiteit van kapitaal en zijn samengestelde rente waarborgt, dan is het heel goed mogelijk dat de rijken rijker worden en de armen armer. De reden waarom Buffett bewonderenswaardig is, en zelfs als groot kan worden bestempeld, denk ik, is: hij is niet alleen een uiterst getalenteerde kapitalist die het spel van kapitaal tot in de perfectie kan spelen; hij is ook een sympathiek persoon die duidelijk weet dat geld niet het doel is. Aan de ene kant geniet hij van het plezier dat het kapitaalspel hem biedt, en aan de andere kant doneert hij wijs het grootste deel van zijn geld aan de jongere Bill Gates, en laat hij Gates gerust de herverdeling van rijkdom voltooien. Tegelijkertijd heeft hij geen angst voor kritiek en moedigt hij andere rijken aan om ook geld te doneren, en pleit hij ervoor dat de staat de belastingen voor rijken verhoogt, om op mechanische wijze een grotere herverdeling van rijkdom te realiseren. (Het interessante is dat Buffett's vader een Republikeinse congreslid was, en wat Buffett nu voorstelt, lijkt niet op de standpunten van de Republikeinen.) In het kapitalistische Amerika is er een wonderbaarlijke Buffett geboren, die plezier heeft gehaald uit het spel van verzekering en kapitaal samengestelde rente, en die het gewicht van geld lichtjes aan Bill Gates heeft overgedragen. Dit is zo wijs, en dit is waarschijnlijk de eenvoudigste en gemakkelijkste manier voor een kapitalist om plezier te krijgen in een kapitalistische omgeving. Geld wordt eerst verzameld en vervolgens verdeeld; in deze cyclus concentreert Buffett zich voornamelijk op de eerste helft. In het tijdperk van "post-kapitalisme", stel je voor dat zowel de effectieve herverdeling als de accumulatie van geld even belangrijk zijn. Ik kan’t helpen maar me af te vragen of het mogelijk is om op dezelfde manier met verzekering en samengestelde rente, of omgekeerde verzekering en samengestelde rente, de verdeling van rijkdom iets gelijkmatiger te maken? Bestaan er mechanismen die het mogelijk maken voor armen om ook "verzekering" aan rijken te verkopen, zodat armen ook hun "zachte kracht", hun wil en risicobestendigheid aan rijken kunnen verkopen, om zo een meer verfijnde feedback te realiseren, en een kortere cyclus van geld dat van rijken naar armen terugvloeit? Bijvoorbeeld, als duizend mensen in de zomer al denken aan het kopen van een bepaald soort winterjas in de winter, kunnen ze samen een gezamenlijke bestelling aan een fabrikant sturen en zijn ze bereid om 10% van de prijs van vorig jaar als aanbetaling te betalen. In dit geval is het heel goed mogelijk dat de fabriek bereid is om hen 30% korting te geven. Omdat de fabriek uit hun gezamenlijke bestelling een soort vraagzekerheid haalt die de fabriek oorspronkelijk niet had. Deze zekerheid kan worden omgezet in het gemak van productie tijdens de dalen van de productieplanning, en kan ook worden omgezet in zekerheid bij het inkopen van grondstoffen. De fabriek kan zelfs deze zekerheid verder verkopen aan upstream en ondersteunende fabrikanten om de kosten van de fabriek verder te verlagen. Vanuit het perspectief van de transactie lijkt deze transactie op een groep mensen die samen elk 1 dollar uitgeven om een kortingsbon van 3 dollar te kopen, en de fabriek kan, omdat ze deze kortingsbonnen heeft verkocht, ook verder naar upstream en ondersteunende fabrikanten gaan om soortgelijke kortingsbonnen te kopen, bijvoorbeeld 1000 dollar uitgeven om 3000 dollar aan kortingsbonnen te kopen. Als deze duizend mensen een bepaalde kredietgeschiedenis hebben en samen een gezamenlijke bestelling hebben geplaatst, maar geen aanbetaling hebben gedaan, zou de fabriek hen dan korting geven? Ik denk dat ze ook bereid zouden zijn, misschien niet 30%, maar kan 8%? Dit is vergelijkbaar met de fabriek die met de door haar uitgegeven kortingsbonnen een verzekering heeft gekocht voor de garantie van toekomstige aankopen van gewone consumenten. Als we verder nadenken, zijn er eigenlijk veel vormen die de wil van gewone mensen en de zekerheid van hun toekomstige behoeften kunnen markten, productiseren en monetariseren. Stel dat het systeem iedereen slechts één kans geeft om zijn wil om een winterjas te kopen uit te drukken, dan lijkt het alsof iedereen een winterjas-wilbon heeft (deze wilbon kan zijn verworven met cumulatieve krediet). Is deze wilbon dan waardevol voor de kapitalist die de fabriek opent? Hoe wordt de prijs hier vastgesteld, en wat voor beperkingen zouden er moeten zijn voor de bilaterale transactie? De essentie hier is dat elke persoon (ongeacht arm of rijk) veel duidelijker is over zijn eigen wil, over zijn behoeften en plannen op een bepaald moment in de toekomst dan anderen. En bovendien is de planning en wil van elke persoon, evenals de zekerheid van een individu over een bepaald gedrag, vaak waardevol voor de aanbieders die aan de behoeften voldoen. Het kan de onzekerheid van de productieorganisatie verlagen en helpen bij het realiseren van een effectievere toewijzing van middelen en kapitaal. Daarom vermoed ik dat kapitalisten en rijken bereid zijn om deze omgekeerde verzekering van gewone mensen en armen te kopen. Deze omgekeerde verzekering kan de kredietwaardigheid en wil van elke gewone persoon monetariseren, en deze omgekeerde verzekering is niet langer dat armen krediet en geld accumuleren om geld van rijken te lenen en rente te betalen (in het geval van lenen, moeten armen rente betalen omdat ze geld hebben geleend. Daarom zijn de dingen die ze kopen vaak duurder dan die van rijken) of geld uitgeven aan rijken om zekerheid in het leven te kopen. Maar in plaats daarvan, rijken en kapitalisten betalen gewone mensen en armen voor de zekerheid van hun productiecapaciteit. In het eerste geval van verzekering en financiële leenproducten stroomt het geld van armen naar rijken, terwijl in deze omgekeerde verzekering het geld van rijken naar armen stroomt, hier zou een kwalitatief verschil moeten zijn. De volgende vraag is hoe we de zekerheid van elke persoon (ongeacht rijk of arm) over zijn eigen wil en gedrag kunnen productiseren; hoe we het kunnen standaardiseren, zodat het kan circuleren zoals kortingsbonnen; hoe we vormen kunnen creëren om de wil uit te drukken; hoe we producten kunnen creëren om deze zekerheid over te dragen; en hoe we deze overdracht van zekerheid kunnen financieren en monetariseren. Daarnaast moet worden overwogen om het productisatieproces van deze zekerheidsoverdracht te decentraliseren (omdat er te veel scenario's en situaties zijn) en om fraude te vermijden in het proces van productie en circulatie van deze relatief gedecentraliseerde "zekerheidsproducten", zodat er een positieve cyclus kan ontstaan waarin goede munten slechte munten verdrijven. Ik weet niet of blockchain op het juiste moment is ontstaan voor deze "omgekeerde verzekering"...